اسلام با شادی کردن مخالف است!؟ قرآن می گوید باید کم بخندند و زیاد گریه کنند...

آیا اسلام با شادی کردن مخالف است؟ قرآن می گوید «باید کم بخندند و زیاد گریه کنند.» (توبه 82) و یا می گوید: «خداوند شادی کنندگان را دوست ندارد.» (قصص 76)

اسلام با شادی کردن مخالف نيست بلکه فراوان به پیروان خود توصیه می کند که شادی کردن و مزاح کردن را نیز فراموش نکنند.

امام صادق فرمود:
«هیچ مومنی نیست مگر آنکه باید اهل مزاح کردن و شادی کردن باشد.»
الکافی، ج2 ص663

در روایت دیگر از امام کاظم سوال شد:
انسان در میان گروهی است در این بین کلامی به میان می آید و مزاح می کنند و می خندند آیا این کار استباه است؟
امام فرمود: خیر. اعرابی نزد پیامبر می آمد و با او شوخی می کرد و پیامبر می خندید به گونه ای که پیامبر هر موقع غمگین می شد می فرمود کاش اعرابی اینجا بود (و ما را به خنده می آورد.)»
الکافی، ج2 ص663

امام صادق به یکی از یاران فرمود:
«مزاح کردن و شوخی کردن بین شما چگونه است؟
گفت: کم.
امام فرمود: چنین نکنید بلکه مزاح و شوخی کنید چرا که مزاح کردن از حسن خلق است و شما با این کار برادرت را شاد می کنی.»
وسائل الشیعه، ج12 ص113

امام باقر فرمود:
«تبسم و خنده مؤمن در برابر برادرش حسنه ای برای اوست. کسی که خدا برای او حسنه بنویسد او را عذاب نمی کند.»
مصادقه الاخوان، ص52

و یا فرمود:
«پیامبر مزاح و شوخی می کرد، اما جز حق نمی گفت.»
مناقب ابن شهر آشوب، ج1 ص147

در این باره روایات فراوانی امده است که جهت آگاهی رجوع شود:
مستدرک الوسائل، ج8 ص407 باب66

اما پاسخ از آیات مورد استناد شما:
آیه اول:
کسانى که آیه شریفه را چنین معنا کرده اند در حقیقت توجه به صدر و ذیل آن نکرده اند، آیه مزبور در سوره «توبه» در ضمن آیاتى است که درباره منافقان و متخلّفان از دستور جهاد اسلامى گفتگو مى کند و پیش از آن این آیه است:  
«بازماندگان از «جنگ تبوک» از مخالفت با رسول خدا خوشحال شدند و کراهت داشتند که با اموال و جانهاى خود در راه خدا جهاد کنند و (به یکدیگر و به مؤمنان) گفتند: در این گرما، (به سوى میدان) حرکت نکنید! (به آنان) بگو: آتش دوزخ از این هم گرمتر است اگر مى دانستید.»
بلافاصله بعد از این آیه مى فرماید: «از این رو آنها باید کمتر بخندند و بسیار بگریند (چرا که آتش جهنّم در انتظارشان است) این، جزاى کارهایى است که انجام مى دادند.»

خلاصه، ذیل آیه و آیات قبل و بعد از آن و همچنین شروع جمله «فلیضحکوا»با کلمه «فاء» که براى تفریع است، همگى به خوبى روشن مى سازد که آیه، مربوط به وضع منافقان و متخلفان از دستور جهاد است و به هیچ وجه امر و دستورى در این آیه به عموم مردم وجود ندارد و این که در ذیل آیه فرموده: «این عمل گریه بسیار و خنده کم براى کیفر کارهاى آنهاست.» اشاره به این است که اگر آنها بدانند چه مجازاتهایى در پیش دارند، گریه بسیار و خنده کمتر خواهند کرد و از غم و اندوه، آنى راحت نخواهند شد.
پاسخ به پرسش های مذهبی، آیات عظام مکارم و سبحانی، ص568

اما آیه دوم:
خداوند آن نشاط و شادی را ناپسند می داند که از روی مستی و غرور و تکبر بوده که سبب ساز غفلت انسان از خداوند و آخرت است چرا که ایه در مورد قارون مرد هم عصر حضرت موسی است. کسی که مظهر ثروت آمیخته با کبر و غرور و طغیان بوده است.
«فرحین» در آیه «ان الله لا یحب الفرحین» در آیه جمع «فرح» به معنی کسی است که بر اثر به دست آوردن چیزی مغرور و متکبر شده و از باده پیروزی سرمست می باشد و از خوشحالی در پوست خود نمی گنجد.
خداوند این چنین افراد متکبر و مغرور را که از سر تکبر و غرور و مخالفت با پرودگار سرمست و شاد بوده اند را دوست نمی دارد.
تفسیر نمونه، ج16 ص154

کلمات کلیدی
ادمین نهاد
تهیه کننده:

ادمین نهاد

0 نظر برای این مقاله وجود دارد

نظر دهید

متن درون تصویر امنیتی را وارد نمائید:

متن درون تصویر را در جعبه متن زیر وارد نمائید *