شبهات اعتقادی

خداوند می‌گوید که ما به انسان‌های بد نعمت دادیم تا بر تیره‌بختی آنان بیفزاییم! مگر خداوند ظالم است که این طور می‌کند؟

خداوند در آیه 55 و 56 مومنون می فرماید:
«آنها گمان می کنند اموال و فرزندانی که به آنان داده ایم برای این است که درهای خیرات را به روی آن ها بگشاییم؟ (چنین نیست) بلکه آنان نمی فهمند.»

در تفسیر نمونه ذیل آیه چنین آمده است:
« آنها نمی‌دانند که این اموال و فرزندان فراوان در حقیقت یک نوع عذاب و مجازات یا مقدمه عذاب و کیفر برای آنها است. آنها نمی دانند که خدا می خواهد آنها را در ناز و نعمت فرو برد تا به هنگام گرفتار شدن در چنگال کیفر الهی تحمل عذاب برای آنان دردناک تر باشد. زیرا اگر درهای نعمتها به روی انسان بسته شود و آمادگی پذیرش ناراحتی‌ها پیدا کند مجازات زیاد دردناک نخواهد بود اما اگر کسی را از میان ناز و نعمت بیرون کشیدند و به سیاه چال زندان وحشتناکی بیفکنند فوق العاده دردناک خواهد بود.

این همان چیزی است که در سایر آیات قرآن از آن اشاره به «استدراج در نعمت» شده است.
تفسیر نمونه ج14 ص263

و در جای دیگر از تفسیر نمونه چنین آمده است؛
«از آیات قرآن و احادیث  استفاده می شود که خداوند گناهکاران و طغیانگران جسور و زورمند را طبق یک سنت فورا گرفتار مجازات نمی کند بلکه درهای نعمتها را به روی آنها می گشاید. هر چه بیشتر در مسیر طغیان قدم برمی‌دارند نعمت خود را بیشتر می کند و این از دو حال خارج نیست؛

1. یا این نعمتها باعث تنبه و بیداریشان می شود که در این حال برنامه «هدایت الهی» عملی شده است.

2. یا این که بر غرور و بی خبریشان می افزاید که در این صورت مجازاتشان به هنگام رسیدن به آخرین مرحله دردناک تر است زیرا به هنگامی که غرق ناز و نعمت می شوند خداوند همه را از آنها می گیرد و طومار زندگی آنها را درهم می پیچد و این گونه مجازات بسیار سخت تر است.»
تفسیر نمونه ج7 ص34

حضرت علی علیه السلام فرمود:
«هنگامی که می بینی پرودگارت نعمت هایش را پی در پی برای تو می فرستد در حالی که تو معصیت او را می کنی از او بترس ( مبادا مجازات سنگینش در انتظار تو باشد)»
نهج البلاغه حکمت 25

امام صادق فرمود:
«زمانی که بنده ای در گناهان غوطه ور می شود و خداوند دیگر برای او اراده خیری ندارد هنگامی که او گناه کند نعمتی به او می بخشد تا استغفار را فراموش کند و به کار خود ادامه دهد تا کوله بارش سنگین شود.»
الکافی ج2 ص452

این مجازات استدراجی خداوند یعنی نعمت دادن در برابر گناهان نتیجه اعمال خود مردمان است که مستحق مجازات الهی هستند و خداوند یکی از طرق مجازات آنان را مجازات استدراجی قرار داده اند زیرا آنان به گونه ای هستند که دیگر شایستگی هدایت را از دست داده اند و دیگر لیاقت هشدار های الهی را ندارند.

بنابراین روشن می شود که  خداوند در حق آنان هیچ ظلمی مرتکب نمی‌شود.
پیام امام امیر المومنین ج12 ص161

کلمات کلیدی
ادمین نهاد
تهیه کننده:

ادمین نهاد

0 نظر برای این مقاله وجود دارد

نظر دهید

متن درون تصویر امنیتی را وارد نمائید:

متن درون تصویر را در جعبه متن زیر وارد نمائید *